.

`

నేను కాంచిన చిత్రమిది, నా కనులు నోచిన భాగ్యమది
చిత్తరువునై నివ్వెరపడిన నిమిషమది, చిత్రంగా మలచిన దృశ్యమిది.
పరమాత్ముని కరద్వయము జాలువార్చిన జ్ఞానాంబుధి,
ఫల పుష్ప సామ్యమైన తరుణి, నోముఫలముగ పొందిన వరమది.

`

జీవన యోగం

వైరాగ్యమను ప్రమిదలో భక్తి అనే తైలము తో, వత్తి ని ఏకాగ్రత గా జేసి ఆత్మవిచారణ అనెడి దీపాన్ని నాలో వెలిగింప జేసిన, పాపాన్ని నశింపజేసిన, జ్ఞానాన్ని ప్రసాదిస్తున్న ఆ దివ్యతేజానికి నమస్కరిస్తున్నాను.

@ ఉష
అజ్ఞాన తిమిరం అందనంత దూరాన విడిచేసా
సజ్జన సాంగత్యం అల్లంతన కనగానే చేరువైపోయా
ఉత్తమ గురుకైంకర్యం గ్రక్కున సాధించా
విముక్తి ద్వారం ఆవలి ప్రక్కకి అడుగేసేసా
ధ్యాన సహితంగా సాధన చేస్తున్నా
చక్షువు కనని ప్రాప్తాలు యోగాన కనుగున్నా
జీవనమే చమురుగా జైతయాత్ర చేస్తున్నా
పరమాత్మ ఉనికిని అందందు కనుగున్నా
జగదాధార మూర్తికి దాసోహమన్నా
విశ్వమంతా చలువనింపు వెన్నెలజ్యోతికి నాచేతనైన వెలుగుని పంచా..
.

కుల, మత, లింగ, వయో బేదము లేకుండా భవరోగం అనుభవిస్తున్న జీవరాసులకి అనేక సద్గుణములు చిగుళ్ళు గా కల్గి జన్మరాహిత్యాన్ని దు:ఖరాహిత్యాన్ని, అమూల్యమైన మోక్షాన్నిచ్చే భగవద్గీతా కల్ప వృక్షం అనే మహత్తర దివ్వ్యౌషధము ప్రసాదించిన కోట్లానుకోట్లసంవత్సరాలుగా నిలిచి వున్న అఖండమైన శక్తి ‘పరమాత్మ’ కు నమస్కరిస్తున్నాను.

మాతృమూర్తి

click the image to get enlarge

నీ ప్రేమకై ...

నీ ఊహల నీడల మాటున
ఆ ఊసులు కూర్చిన స్వరమున
నా రోదన గాధను పాటగ
నీ తోడు కోరకై పాడనా

నీ జ్ఞాపకాల కలము చేసిన
గుండె గాయము మానునా
నీ తోడు కోసం మనసు పెట్టిన
ఈ రుధిర ధారలు ఆగునా !! ... నీ ఊహల

నా పాట ఈరోజు సావేరిగా సాగె
నీకోసమర్ధించు వరాళి గా మారే
నా ప్రేమ పైనీకు కినుకెందుకే దేవి
వ్యధనుండి నాకింక ముక్తెప్పుడే దేవి !! .. నీ ఊహల

.

కలలు-కన్నీళ్లు

కలగంటున్న యెదగల హితుడవు
వలదంటున్నా కదలని తపనవు
వ్యర్ధం అన్నా వదలని గోడువి
అభ్యర్ధనకూ కరగని వాడివి

హృదయం ఉన్నా పంచగ లేనని
పరిమితులేవో నాకూ గలవని
చెప్పిన మాటలు పెడచెవి పెడితివి
ఇచ్చిన అలుసును తప్పుగ చూస్తివి

ఇప్పుడు చూడు ఏమయ్యిందో
కురులే ఉరిగా బిగిసిన కంఠం
బంగరు బహుమతె నీ బలి పీఠం
నా చెక్కిలి చెప్పెగ నాకో పాఠం

ప్రేమే నాపై నిజముగ ఉంటే
చేసిన వినతులు నువ్వే వింటే
ప్రాణం నీకు మిగిలుండేది
బ్రతుకున హితుడుగ ఉండేవాడివి

నా కన్నీళ్ళు నిను తేలేవు
అదితెలిసినా ఈనీళ్ళు ఆగలేవు..

ఆత్ర్యేయ గారు కవిత రాసి పెట్టినందుకు ధన్యవాదములు.

ప్రియా.. నీ కోసమే ఈ నిరీక్షణ...

ప్రియా, నా కంటి నీటి వరద నిన్ను ముంచకూడదని కనులు మూసి ఒక మనవి.

కాలపు కొమ్మల్లో చివురించే క్షణాలు,
వాడి రాలిన క్షణాల్నిచూసి వెక్కిరిస్తే,
నేలవాలినవి నవ్వుకుంటాయేమో,
ఆ పచ్చదనం రెప్పపాటేనని.

ఆశల గుబురు పొదలు, వాటి చిక్కని చివురుకొమ్మలూ,
ఆ కొమ్మల వూగే చిగురుటాకుల కవ్వింపే జీవితానికి కాదా వూపిరి?
నేల చేరిన నిరాశా, నిట్టూర్పుల క్షణాల్ని తాము
చేరమంటూ సేదతీరుస్తాయి, వూరడిస్తాయి, వూరిస్తాయి.

గుండెగూటిలో చేరిన తీపిక్షణాలు కదలి వస్తున్న క్షణం,
వున్నపాటుగా తమది కావాలంటూ తపించి సంబరపెడతాయి.
ఎన్ని విధాలు ఈ చిన్ని క్షణాల గమనాలు నేస్తం?
కంటి రెప్పల కన్నీటి క్షణాలు తామూ మిగలమంటూ జారిపోతాయి.

పెదవి చాటు పద క్షణాలంతే ఇట్టే పరుగిడిపోతాయి.
ఇన్నిటా గుప్పిట పట్టినన్ని స్ఫటిక క్షణాలు దాచిపెట్టాను.
నీకు పంచి నీ ప్రేమని వాటన్నిటా బింబించాలనీ,
నా ఎదురుచూపుల నిదుర కనులకి నెమ్మది అందించాలనీను.

కాలం మరో మారు చివురించక మునుపే నా నిరీక్షణ త్రుంపగ రావా, ప్రియా?

ఉష గారు కవిత రాసి పెట్టినందుకు చాలా థాంక్స్ అండి.

`

.

నారి

click the image to get enlarge

స్త్రీ జన్మ నిచ్చి కష్టాల కొలిమిలో పడవేసినా .....
నీ ముంగిట దివ్వెనై నన్ను వెలిగించుకుంటా ....
నీకూ వెలుగునిస్తా .........ప్రభూ !

కంటి చమురు ఇంధనంగ
గుండె మంటే తన ధనంగ
దిగులు గాలి చేత చిక్కి
ఊత మిచ్చే తోడు కోసం
బ్రతుకు కోవెల మెట్లు జారి
వెలగ గోరెన ఆ నారి ఎవరు ?

.

ము ని

రోదన వానలొ ప్రాణికి ఆశ్రయమిచ్చి

వేదన మంటను జ్ఞానపు జ్యోతిగమార్చి
వేదము ఇచ్చిన స్వేచ్చకు ఆకృతినిచ్చి
పంజర జీవన శైలిని స్వస్థినితెల్పి

యోగము పొందిన జీవది సత్యముతెల్ప


పంజరాన నను నిల్పినా, మనో దృష్టి ఆగునా
ప్రియా నీ జాడ తెలియగా, నిను చేర
నీ తలపుల అలలు నాలో ఉత్తుంగమై చెలరేగగా
మౌనినై నీ తపములో మునిగి
తదేకంగా నే తదాత్మ్యం చెందగ
నన్నాపలేవులే ఏ బంధనాలు

బ్రతుకు నావ !

చుక్కాని లేనిది నా బ్రతుకు నావ,
చుక్కానే నీవై నడుపుతున్నది నీ నావ.
నడిసంద్రాన మన పయనం, నావకే ఎరుకలేని గమ్యం.
యేడేడు లోకాలంటి ఈ యేడేడు భవసాగరాలు,
యెన్నెన్నో మన జన్మల ఎదురీత పడవల్లో,
కలవలేని మనం ఇలా కలిసే సాగుతున్నాం.


తెరచాప తెలియని తెడ్డు పడవ నాది
ఏ దిక్కు కలవని బ్రతుకు గమనము మనది
నీ చూపు చుక్కాని నమ్ముకున్నాను
అది లేని నాబ్రతుకునమ్ముకున్నాను
ఏదారి పోలేక గోదారి నడిమిట్ల
పరువాల నీదారినొదులుకున్నాను
ఏదారి కనరాక ఇక్కట్ల బ్రతుకులో
భారాన ఈ నదిని దాటుతున్నాను

హరి నామ శ్రవణం
హరి నామ స్మరణం
చేయు మనుజునికి
బ్రహ్మజ్యోతి ప్రసాదించు
జ్ఞానామృత ధార

మన అభిమాన నటుడు

ఎర్ర మందారం

@ఆత్రేయ

ఒంటరి బ్రతుకుకి విలువేలేదని
జంటలు కట్టి చేతులు కలిపి
ఒకటై చూపి పూవుగ అమరిన
రెక్కలు చూపిన బాటను సాగు

సఖ్యతలోనే అందం ఉందని
సభ్యత కలిపిన విజయం నీదని
మందారం అది చక్కని గురువుగ
నేర్పిన బాటన ముందుకు సాగు

పూరెకుల కలగొలుపు
పువ్వుకే అందాన్ని తెచ్చిపెట్టె
మతోన్మాదుల మారణ కాండ
దేశానికే చిచ్చుపెట్టె

ఎర్ర మందారం
ఎదకు ఎంతో ఆహ్లాదం
ఉగ్రవాదుల ఉన్మాదం
ఈ దేశానికెంతో విశాదం

పేదగుండెల బ్రతుకు మంటల ఈ అగ్ని శిఖలాలనార్పలేమా?
అడుగడుగునా కూలిపోయే నెత్తుటి చితిమంటలనార్పలేమా?
ఆధునిక మానవుని ఆటవిక అరాచకాన్ని మాన్పంచలేమా?
కలవరింతల జీవితాల్లో ఆనందమందారాలు పూయించలేమా?

(పూరెకుల ఐక్యమత్యం, సర్దుబాటు, చక్కటి క్రమశిక్షణనేర్పే వాటి అమరిక లేదా విన్యాసం వల్ల పరిమళాలు వెదజల్లే పుష్పాల్ని మనంచూస్తున్నాముకదా మరి అలాగే శాంతియుత దేశాన్ని ఐక్యమత్యంతో మనం ఎందుకు పొందలేము? పొందవచ్చని భావన అంతే..:D)

Swami Vivekananda

"You have to grow from the inside out. None can teach you, none can make you spiritual. There is no other teacher but your own soul"

నీ ఆత్మకు మించిన గురువేలేడు
ఆ ఆత్మ సాధనే లక్ష్యమునేడు
శోధన కాంతిలో నిన్ను కనుక్కో
ఆ అంత: కరణతో విశ్వమన్దుకో

ఆత్మ సౌందర్యం ఇంకా గొప్పది.

http://pruthviart.blogspot.com/

సిగలోన కలువెట్టి మణులున్న గొలుసెట్టి
గుండెల్లో గుబులెట్టి మామీద కసిగట్టి
కుంచెమీదన కినుక మామీద చూపెట్టి
చూపుల్ని దాపెట్టె నకటా అందాలపట్టి

ఆత్రేయ గారు, మీ కళా హృదయానికి నమస్కారములు.
ఈ చిత్రానికి చక్కని కవిత నందిన్చినందులకు కృతజ్ఞుడను.

http://pruthviart.blogspot.com/

భర్త ప్రాణము తోనొక ముడి విడి
పుత్రుని శోకము లోనొక ముడి విడి
ఆఖరి ఒకముడి మెడలో దిగబడి
బరువై మిగిలెగ కంటికి ఆ తడి

ఈ చిత్రం హృదయ భాషకు చక్కని భావాన్నితన కవిత లో తెలిపిన ఆత్రేయ గారికి అభినందనములు.

my pencil drawing, బ్రహ్మానందం

స్టిల్ ఫ్రం మూవీ ఆహా నా పెళ్ళంటా..
for more my drawings క్లిక్ http://www.pruthviart.blogspot.com/

గోపాలుడు

బండ కాలితొ తన్ని భామగా మార్చావు
ఒక భార్య నాకంటు గౌతమునకిచ్చావు
ఆనాటి ఆతప్పు దిద్దేందుకా ఇపుడు
చెట్టుకొమ్మకి కాలు మోపు పెట్టావు ?
-ఆత్రేయ

click the picture to get better view

బ్రహ్మానందం

http://brahmifan.com/home/?page_id=156

click the picture and see enlarged ones.

old (1999) my pencil drawings after scanning.
click the picture and see enlarged ones.

ఆశా కిరణము

@ రాధిక గారు,

నినుచేరాలనే ఆరాటం
అందుకే చీకటితో పోరాటం
నీ కన్నుల వెలుగులో నా పయనం
నా నీడే నా సైన్యం

@ ఆత్రేయ గారు
కన్నుల కురిసే వెన్నెల పధమున
రేపటి పున్నమి వెలుగుని కనుగొన
నీడల బ్రతుకును వెనకనె వదిలి
నీకై ముందుకు ఆశగ తరలితి

@ పృథ్వీ, స్వార్థంకొసం, ఒకరి స్నేహాం కోసం, మరొకరి ప్రేమకోసం ఈ జీవన ప్రయాణం చీకటిలో నీడలా గుర్తుతెలియకుండా గడిచిపోవద్దు.. కళలునేర్చి కళాకారుడు కూడా కావొచ్చు, కానీ కష్టసాధ్యమయ్యే పరమపవిత్రమైన ఆత్మవిచారణగావిస్తూ పునర్జన్మరహిత పవిత్రుడు, పుణ్యాత్ముడు, మహాత్ముడు మనిషి కావటానికి నిరంతర అభ్యాసప్రయత్నం జరుపుతూ బ్రతుకును ఆశగా ముందుకు సాగించాలని గీసిన ఈ బొమ్మకు కవితలు చక్కగా కుదిరినాయి. బాగున్నాయి.

మాతృహృదయం

అమ్మ పువ్వులో పరాగ మదిగో
వెచ్చని గుండెలొ పుప్పొడి అదిగో
చల్లని వెన్నెల ప్రేమ సాక్షిగ
తనువును పంచిన దేవత అదిగో

ఆత్రేయ గారు, గీసిన ఆ బొమ్మకు అంతరార్థం అర్థమయ్యేలా, అందంగా, అచ్చతెలుగులో అమృతతుల్యంగా అమ్మను అభివర్ణించారు.

చీకటి క(ళ)ల

అత్మియతలు/అడ్డుగోడలు

కత్తి మహేష్ గారి ‘గోడలు’ కవితకు నా స్పందన

బీటలు వారిన గుండె గదుల్లో
విధి విసిరేసిన నల్ల తెరల్లో
విడివడి పోయిన ప్రేమ జీవులవి
చితికిన ఎడదల రుధిర ధారలవి

Pruthviraj Varma, (నేను గీసిన నా చిత్రం)

క్లిక్ చేసి పెద్దదిగా చూడండి. పెన్సిల్ స్కెచ్ నకు మౌస్ తో నా డ్రాయింగ్ జోడించి కొన్ని రోజులుగా నేను చేసిన ప్రయత్నం.

మైమరుపు జ్ఞాపకాలు-స్నేహాలు

మరిచిపోని ఊసులన్నీ వినిపించెను ఈవేళ
కలిసివచ్చి కల(ళ) లు రేపెను నాలోన
మనసులోన ఒక తీపి గుర్తుగా
నాకు తెలియకుండ మదిలో పూర్తిగా
నిండ నీడ నిచ్చెను, నన్ను పలుకరించెను
సరితూగినాను ఆమె సరసన
విలపించినాను లేని రోజున
ఆమెస్నేహం నా ఊపిరిగా
జతచేరినాను ప్రతిక్షణాన.

స్త్రీ- స్వేచ్ఛ- సీతాకోకచిలుక

`

చల్లని వెన్నెల-అమ్మ

Happy Birthday Yashaswini (Honey)

ఊహల్లో నా చిత్రం

కనురెప్పల స్నేహం

కత్తి మహేష్ కుమారు గారు, సూపర్బ్. నా మనసులోని బావాన్నీ వ్యక్తపరిచారు..ఐ లైక్ ఇట్ వేరి ముచ్. మీకు హృదయపూర్వక అభినందనములు..మీ ప్రతిస్పందనకు నా జోహార్లు. మీ కవితను ఇలా పొందుపరుచుకుంటున్నను నా కళాస్పూర్తి హృదయంలో...:)

నీ కళ్ళల్లో ఎంత స్నేహం !
ఉంటే మాత్రం నాకెందుకు,
చెలిమి కోసం నేనెంత అలమటించినా
కనీసం నువ్వు చెయ్యైనా చాపలేదే?
ఈ స్వార్థపు ఎడారి మధ్యలో
దాహమంటూ ఎంత అరచినా,
నీ కళ్ళవాకిలి దాటి వచ్చి
నేస్తమా! అని నా దప్పిక తీర్చలేదే?
చెయ్యిచాపని చెలిమికి
నీ కారణాలు నీకుండొచ్చు.
నీ కళ్ళలోని స్నేహాన్ని,
గుడ్డిదనుకోవడానికి
నా కారణాలు నాకున్నాయ్!


@ పృథ్వీ,
కలిసిరాని కాలమొకటి కదిలివచ్చెను కోరికోరి
తరిగిపోయెను స్నేహమొకటి మరొకరి ప్రేమ కోరి
జరిగిపోయెను ఇలా జీవితము నా జాగృతము కోరి
మరువలేక మరిచినాను ఆమె మంచి కోరి
ఐనా, విడువ లేక పోతున్నాను ప్రియమైన స్నేహమును కోరి
కాలగర్బపు కటికచీకటి కనిపిస్తున్నది నా కంటి నీరై...

( ఎప్పటికి తోడు నిలిస్తే అది ప్రేమవుతుంది, స్నేహం కాదు. ఎప్పటికీ విడిపోతే స్నేహం కూడా వుండదు. నా కనులను ఎప్పటికీ తెరిచివుంచలేము, ఎందుకంటే అంతా వెలుతురే.. అలాగని ఎప్పటికీ మూసి వుంచాలేను, అంతా చీకటే. అందకారమయం. అలా నా కనులకు కనురెప్పల అవసరం వుంది. నా జీవితానికి నీ స్నేహం అవసరముంది. మనకనురెప్పలస్నేహం ఎప్పటికి నిలిచివుండాలి.)

చెంత చేరిన చెలిమి

గతం గుర్తు తెచ్చుకుంటూ గడిపేస్తున్నాను
మాటలు ఆలకించాలని ఆరాట పడుతు వున్నాను
కానీ మౌనంగా మదిలోనే మెల్లిగా మాట్లాడుకుంటున్నాను
కాలమందు కరిగిపోయిన కోరికవు నీవైనావని
జరిగిపొయిన జీవితాన్ని జాగ్రత్త పరుచుకుంటున్నానని
గతంలొ గుర్తులన్నీ గట్టి దెబ్బలు వేస్తూవున్నా
చెరుపలేక నీ చెలిమిని చెంత చేర్చుకుంటునేవున్నాను.
ప్రాణంగా ప్రేమించినా పేరు మాత్రం ఇంకా చెప్పలేక పొతున్నాను.

ప్రేమించని స్నేహం

ఒకరితోనొకరు పంచుకునే ప్రేమలు కరువైతే
స్నేహానికి ప్రేమకు నిర్వచనాలెందుకు?
అర్థం చేసుకోని మనుషులు మన మద్యవుంటే
అక్షరరూపందాల్చే ఈ ఆలోచనలెందుకు?
విరిగిన మనసులు విలపిస్తూవుంటే
చెంత నిలువని చెలిమి చేతులెందుకు?

చూడాలని ఆశగా వుంది.

చిత్రానికి అద్భుతంగా కవితరాసి స్పందించిన కత్తి మహేష్ కుమార్ గారికి మనస్పూర్తిగా అభినందనలు.

నా కళ్ళ నిరాశ
నుదుటి బొట్టై భాసిల్లుతుంటే,
నా గాజుల సవ్వడి
ఒంటరితనాన్ని పోగొట్టింది.
నా చెపి దుద్దులు
చెంప సిగ్గుల్ని ఆర్పేస్తే,
నా మెడలోని ప్రేమ గొలుసు
నన్ను ప్రేమగా అక్కున చేర్చుకుంది.
వేలికున్న ఉంగరం
బంధాన్ని తెంపుకెళ్ళిన చెలికాడి వేలిముద్రగా మిగిలితే,
నాకు ఆశనీ, దు:ఖాన్నీ నగలుగా వదిలి
ఆనందం మాత్రం చాటుగా తప్పుకుంది.

నేటి ప్రకృతి లోకం

ఆమె ఒక శ్వాసకు నిలయం ఐతే
మన ఆకలి ఖర్చులకు విరివిగా పేల్చేసుకుంటున్నాము
ఊపిరి ఆపకుండా ఆ సిరిని కాల్చేసుకుంటున్నాము.

ప్రకృతమ్మ పచ్చని కన్నుల్లో కన్నీళ్లను తెప్పించి
ఫ్యాక్టరీల పొగలతో బ్రతుకులను ఆర్పేసుకుంటున్నాము.

మండే సూర్యుడికి సైతం మసిపూసేసి
మట్టిలో మంచినీళ్ల కరువు తెప్పించు కుంటున్నాము.

అల్లరి జనానికి కూసే కోయిలలు కరువై
నిద్రలో రాని కలలను నిజము చేసుకుంటున్నాము.
అందమైన రేపటి ఆకారాన్ని మనమే చేర్పేసుకుంటున్నాము.

పలకరింత

పలికరించే నా కవిత
నీ ఎదతీరం దాటుతున్నవేళ
పలుకలేని నీ భావం
నా కల(ళ) ను పలకరిస్తుంటే
మనసు భావాలు నీటి నురుగై తేలుతున్నవి
కలల బాటలు కన్నెమనసులో తూలుతున్నవి

శ్రీ షిరిడి సాయి బాబా

ఓం శ్రీ సాయి నాథాయ నమః

సోనాలి

Big B

Indians one of the evergreen and my favorite great actor

భూమిక

మట్టి దేహాల మనోకాంతి లోకాలు వెలిగించు.

స్నేహం తో ..

రాళ్లలాంటి మనుషులను కూడా కలుపుకునే మీ మనసుకు
నీడల్లావెంటాడే ప్రతిబందకం చుట్టేస్తుందంటే ఎలానమ్మేది.
గాలిపటానికి దారం ఆధారం కాకుంటే సాగేపయనం ఏమవుతుందొ తెలియదా.
బ్రతుకుకు బందం అడ్డువస్తే జీవితం ఎలా నిలుస్తుంది.
తెంచుకుంటే ప్రేమబందం ఎలా అల్లుకుంటుంది.
అందమైన మీ మనసుకు కదిలించే ఈ ఆటుపోటులు తగులునా?
కదలని ఆ మనసుతో ఇలా కన్నీరు కార్చటం మీకు తగునా?
కలసిరాని తోడును కంచెవేసి కట్టుకున్నావు కదా.
మరి దరిచేరిన ఆ దు:ఖం లొ కుమిలిపోతావెందుకు?
నిరాశ వొడిలో, ఈ కన్నీటి వరద ల్లో ఇంకా ఎన్నాళ్ళు?
నా స్నేహపు జడివానల్లో సంతోషపు ఉప్పెనలు కురువనివ్వు.
ప్రియమైన స్నేహంతో మనసునిండా ఓదార్పును కలుగనివ్వు.


కవితకాదిది, ఓ బ్లాగరి కన్నీటి మనోవేదన ఆమె కవితల్లొ వెల్లడించినందుకు నేను రాసిన ఓదార్పు కామెంటు.

సాహిత్

కళను నింపుకొని కన్నుల్లో కళను తెప్పించాను.

అందంగా బొమ్మగీసి నవ్వుల్లో అందాన్ని రప్పించాను.

ముద్దులోలికే ఆ బాలుడి బుగ్గల్లో

తేలికగా ఎర్రటి నిగ్గు చేర్చాను.

పలకరించే ఆ మోము చూస్తూ

అలరించే అద్భుతాన్ని సృష్టించాను.

మేల్కొలుపు

కనిపించిన సత్యాన్ని అనుభవించాలని
అందని ఆధారాన్ని ఆశ్చర్యంగా చూస్తుంటే
ఈ వాస్తవ గాఢనిద్రలో అనుకోని
స్వప్నాలు ఎన్నెన్నో కనిపించాయి.

అంతలోనే ఆకర్షించే అందాలు
అలవాటుగా ఆనందం అందిస్తుంటే
మంచి చెడ్డల నిమ్నోన్నతలను మరుగున పెట్టలేక
ఉద్దీపనల ఆద్యాంతాలను ఆసాంతం చూసాను.

అలోచనల గీతలను
నా ఏకాంతపు హద్దులు దాటించేసి
ఒళ్లంతా కళ్లుచేసి విరబూసి చూస్తుంటే
నిస్పృహతో ఆ అందాలు విసిగేసి చూసాయి.

అప్పుడే నా అంతరంగంలో ఆనందసంవేదనలు
మేల్కొనివున్న నన్ను నిద్రనుండిలేపాయి.

తెలుగు మోనాలిసా

ఈ చిత్రం పై సాహితీయనం నుండి స్పందన కమనీయం.

అతడామేను

నడిచే చందమామ అని

పరచుకొనే వెన్నెలని

నిలచిపోయిన హేమంతమనీ అని వర్ణించాడు.

ఆమె కళ్లను

బటర్ ఫ్లై విప్పారిన రెక్కల ద్వయమనీ

ఆత్మలోక ద్వారాలనీ

రెండు పున్నమిలనీ

మిగిలిన దేహమంతా

ఆ రెండు కళ్లకూ పొడిగింపనీ అన్నాడు.

ఆమె చూపుల్లో

ప్రేమలోక సంగీతముందనీ,

కాంతులీను కరుణా ఝురిలున్నాయనీ,

అమరత్వానికి ఆహ్వానాలున్నాయనీ అన్నాడు

ఆమె మాటలు

నెరళ్లు తీసిన నేల అడుగున

ఉండే విత్తును మొలకెత్తించే ఆర్ధ్రతనీ,.

పరాజితుడిని కూడా అజేయుడిని

చేయగలిగే మంత్రమోహన శక్తులనీ,

తేనె జలపాతాలు కుచించుకుపోయి

పెదవులపై తారాడే శబ్ధతరంగాలనీ,

ఎన్నో అన్నాడు.

అతడామె గురించి చాలా చెప్పాడు.

కానీ ఆమె మాత్రం

ఒక చిరునవ్వు శాపమిచ్చి సాగిపోయింది

తెరచాటు మనిషి కదా!

సార్థకం

ఎన్నెన్నో విషయాల్లో
మరెన్నో ఊహల్లో
కన్నాను కనువిప్పుతూ కమనీయ అనుభవం

విజ్ఞానపు మలపుల్లో
ఉత్సాహ స్పృహల్లో
ప్రయత్నించ సాగాను, పరమళం వెదజళ్లాను

విలక్షణ మనోరథమై
విచలిత మనస్సుతో
అలసటలేని తీరాన ఆవేదన పంచాను

భారవంత జీవితాన
పిరికితన పరుగుల్లో
బ్రతుకనేర్చిన పులి అడుగులు నిలిపాను

ఈ జీవిత మహారణ్యంలో
దీనభాందవ శరణుజొచ్చినాను.

రెడ్ పెన్ తో సూపర్ డ్రాయింగ్ కదా !!

గీసిన చిత్రానికి కవితలు వ్రాసారు..

తోడు లేని సహన శీలి ధరిత్రి (పృథ్వీ) తో నింగి ప్రేమ గా తన స్నేహహస్తములతో కరచాలనము చేయు దృశ్యము.

బొల్లోజు బాబా స్పందించి వ్రాసినది.

ఒక సన్నని గీత

మనో కాన్వాసుపై విస్తరించి

ఆకైంది, కొమ్మైంది, చెట్టైంది,

కొండమలుపు వద్ద నదీ నడుం వంపైంది.

ఒక వర్ణ బిందువు

మది తెరపై వలికి తూలికైంది, పక్షయింది, పక్షి గూడైంది,

తల్లి హృదయమై ఆకలి తీర్చుతుంది,

చిత్రకారుడిది , కవిదీ కూడా!

జాహ్నవి గారు నేను గీసిన చిత్రానికి అందంగా కవిత అల్లారు.

ప్రకృతే పడతి పడతే ప్రకృతి
అనంతమైన ప్రకృతి అందాన్ని
తనలో దాచుకున్నదే రమణి

నిర్వికారమైన గగనమే ఆకారమై
సూర్యుడే సింధూరమై
లొల్లాయి పిట్టలే నేత్రాలై
ఎర్రని మందారాలే పెదవులై
వెలసిన వనితామణి అందాన్ని
కాదనగలగడం ఎవరితరమని?

దీపు గారు, మీరు చెప్పినట్టు, నిరీక్షణలో ఆవేదన చెందే ప్రియుడి పలకరింపుల కవితాపల్లకి నా మదిని దోచింది. మీకు అబినందనలు.

చిరుగాలల్లే వస్తావు

స్నేహ మాధుర్యాన్ని రుచి చూపిస్తావు

పెనుగాలై పోతావు

నాలో అలజడినే రేకిత్తిస్తావు

వానల్లే వస్తావు

మోడైన నాలో చిగురాశలొలికిస్తావు

ఉప్పెనై పోతావు

నాలో వరదై పోటెక్కిస్తావు

వెలుగల్లే వస్తావు

నాలో రంగుల్నే నింపుతావు

పగలల్లే వస్తావు

నీ వైపు నడిపిస్తావు

ఇంతలో... చీకట్లో వదిలేస్తావు!

కవ్వించే నా చెలీ!

నా సహనానికి ఈ చెట్టు, ఆ పిట్ట, ఈ గట్టు, ఆ గోదారే సాక్ష్యం!

నేను నిన్ను కలిసేనా?!

లే ఖ

నా కన్నెమనసులో ఊహలనే రంగులతో నిన్ను నింపుకొని
నా ఊపిరిని కుంచెగా మలిచి గీయగా వచ్చిన అలరించే బొమ్మవు నీవు.
నీ జ్ఞపకాల్లో బందీవైన ప్రియమైన ఖైదీని నేను.
అక్షరమై ప్రేమ భాషలన్నీ చదివించావు.
నా ఆలోచనల్లో హల్లువై జీవితానికి అర్థం ఇచ్చావు.
నీకు దూరమైన ఈ వేళ తెలియని దిగులు నిను పలకరించాలని చెబుతున్నది.
సముద్రంలో నిశబ్దంకెరటంలా కనిపడకుండావున్నావేమి.
కాలం మోయలేని గాయం తో నా కన్నెమనసు భారంగా హృదయవిదారకంగా విలపిస్తున్నది.
ఏమి చెప్పి నన్ను నేను ఓదార్చుకోను.
నా మదిగొడల్లో నీ జ్ఞాపకాల నీడలు కంపిస్తున్నవి.
పరిమళంలేని పుష్పంవుంటుందేమో! ఈ బంగారుమేని కి నీవు లేని జీవితం ఎలా?
నా హృదయసాగరతీరంలో ప్రేమ అనే ఇసుక ఎంతవుందని చెప్పను!
నడిరేయిలో స్వప్నంలా, వసంతంలో కోయిలలా, గ్రీష్మంలో ఉషాకిరణంలా
ఇలా ఎప్పుడో నువ్వెదురు కాకుండా సముద్రంలో అలల్ల్లా ఎప్పటికీ నీ ఆశల చిరుగాలి నా మనోతీరాన్ని చేరనివ్వు.
బరువ్వెక్కిన నా గుండెల్ల్లో నీ జ్ఞపకాలు కరుగనివ్వు.
ఉరుముల్లో మెరుపుల్లా నీ కనులు నన్ను శాసించకుండా నీ పెదాల చిరునవ్వు నన్ను పలకరించనివ్వు.
నీ ఎదసవ్వడి నా హ్రదయాంతరంగాలను తాకనివ్వు.
మరువలేని ఆత్మీయస్పర్శను అందివ్వు.
నీ హృదయకాగితాన్ని ఈ ప్రేమపేజీ కొంతయినా తడిపివేయగలదన్న ఆశతో..

AIDS వాడుక లో. . .

రోత పోస్టర్ల మత్తు తెల్సుకొని
పూత వీధుల్లో రాత్రింబవళ్లు తిరిగి
విలువైన జీవితం నిండ కాల్చుకొని
కరువైన రోగాలు కడవరకు తెచ్చుకొన్నావు.
ఊరుమాటలు నమ్మి క్రొవ్వొత్తిలా కరిగి
నూరేళ్ల జీవితంలో కన్నీళ్లు నింపుకున్నావు.
మనిషివని నీవు మరిచి పోయావా?
మనుగడలో మతిలేని పనులెందుకు చేశావు?
మార్పులేని మనిషిలేడన్న మంచిని తెలుసుకో
ఇకనైనా జీవితంలో సంతోషాన్ని చూసుకో.

కలర్ పెన్ తో నా డ్రాయింగ్ చూడండి.

ల య

నీ కన్నుల్లో చిరునవ్వులు చెబుతున్నాయి నీ లోకం నేనేనని

నిన్ను చూస్తుంటే తెలుస్తున్నది ఆ అరచేతి రేఖల్లో నన్ను దాచావని

అందుకే చెబుతున్నది మౌనం నా ఆశల చిరునామా నీవేనని.

రంగుల కలలు

చీకటి వేళల్లో, వెన్నల వెలుతురులో,
నిద్దుర వేదికపై, పొద్దుటి వేకువలో,
కనుల వెనుక నింగి కౌగిలి తెరలో,
కమ్మని కలల చాటున, మదిలో,
నెమ్మది వెన్నల హాయిలో,
నా అంతరంగ అభిమాన పొరలలో,
భావసుమాల ఆలోచనా శృతులలో,
కనురెప్పల కవ్వింతల
అనురాగాపు పులకింతలు ఏమిటో?
మురిసిన నా ఆశల ముంగిట్లో
అంతరంగ అలజడి ఏమిటో?
నాకు ఈ నిరంతర చింతన ఏమిటో?

ఒకనాటి నటి

నా ప్రేమ ఉలిచెక్కిన చక్కని శిల్పం నువ్వు

నా కవిత కు ప్రాణం నువ్వు

మాటల భావం నువ్వు

కన్నుల్లో ప్రతిబింబం నువ్వు

హృదయం లో అలజడి నువ్వు

గుండెల్లో చిరుసవ్వడి నువ్వు

నా మనసులోని ప్రేమవు నువ్వు

నవ వసంతము కురిసింది.. నా ఆశల్లో

కందిరీగ కుట్టింది కరిగిన పరువము లో,
తొలివలపు పిలిచింది వయసు మందిరము లో,
చిలుకమ్మ పలికింది చిన్నారి వయసు లో,
తొలిప్రేమ నవ్వింది తుంటరి మనసు లో,
కోయిలమ్మ కూసింది చింతాకు చిగురు లో,
వెన్నెలన్నీ కాసాయి విరబూసిన ప్రేమ లో,
సిరిమల్లెలు పూచాయి వింతైన రీతి లో,
చిన్నలాడి వలచింది పసందైన ప్రీతి లో,
ఆమె చిరునవ్వు ను చూడగానే
నవ వసంతము కురిసింది చక్కని నా ఆశల్లో.

పవన్ కల్యాణ్

Shahrukh Khan

ఉగ్రవాదము ఉదయించిన..,

చదువు మరిచి, స్వార్థపూరిత బుద్ది పెంచి,

కన్నవారి కలలు తుడిచి, కానివారిపై కాలుదువ్వి,

ఇష్టమైన జీవితంను కష్టముల పాలుచేసుకొంటివి.

కడుపునింపని, కడకు చేర్చెటి ఉగ్రవాదము తోడుకోరి,

కలవారి ధనం కొల్లగొట్టి నీతిమాలిన బ్రతుకు బ్రతికి,

వీధి మరిచి, ఊరు మరిచి జనం గుండెలో బగ్గుమంటివి.

కరువుపీడిత ప్రజానికానికి కలతలెన్నో చేరువైనా

కానిపోని మాటపల్కి కనుల ముందే చావుచూస్తివి.

కడవరకు నీవు పోరాడి జైలు గదులు లెక్కపెడ్తివి.

ప్రగతి బాటను రూపుమార్చిడి ‘ఉగ్రవాది’వి నీవైతివి.

కలలు మరిచి, కనులు తెరిచి కన్నీటి చుక్కను నీవు కార్చితివి.

పారు

నిరీక్షణ

విరహపు జల్లులు కురుస్తున్న ఈ వేళ

నీ జాడ తెలియక నా ఆలోచనలు ఆర్భాటం చేస్తున్నాయి

సెలయేటి మలుపులు నా కంట దారినపడి

కన్న్లుల్లో ప్రేమప్రవాహం నిండిఫోతున్నది

తెలిసిన అడుగులు మళ్ళీవేయలేక

నన్ను నేను మరిచి నీ తీపి గుర్తుల్లో జారి పడుతున్నాను

ఆకాశ దీపంలో నీ రూపం కనిపిస్తున్నా

నా ఊహల చీకట్లో నిన్ను గుర్తు పట్ట లేకున్నాను

గడియవేసిన నీ గుండె తాళం తెరిచి ఈ వేళ

నే తెరిచిన తలుపులు దాటి నా కోసం రాలేవా?

నా శ్వాసవేడి చల్లారకముందే

గాలిలా తాకి నన్ను ఓదార్చిపోలేవా?

చాలా బావుంది.

స్నేహ

ఎందుకు?

కవి నెరుగని
కవి భావమెరుగని
కవితలెందుకు?

కంటి విలువ
కన్నీటి విలువ తెలియని
ఏడుపులెందుకు?

చదువునేర్చిన పిదప
బ్రతుకు మార్చని
చదివిన చదువులెందుకు?
చేయగూడని పనుల చేతలెందుకు?

భావమెరిగిన పిదప
బదులివ్వని భావనలెందుకు?

జీవన పథంలో
జ్ఞానాన్ని ఇచ్చే పుస్తకాలుండగ
పనికిరాని దృశ్యకావ్యములెందుకు?

విర్రవీగే భావరహిత జీవిత కథనంలో
అంతులేని ఆశలెందుకు?
అంతుపట్టని అంతమెందుకు?
నీటి బుడగలాంటి మనిషి బ్రతుకెందుకు?

కల చెదిరింది. కన్నీరు కవితలా పారింది.

చెదిరిన కల భావము నేర్పగ
విరిగిన యెద భాషను కూర్చగ
మనసు గోడల గ్రంధము పైన
రుధిర ధారలు ఇంధన మైన
కలమున కారెను కవితా ధారలు
బరువుగ జార్చెను కనులా గాధను

గతం ఒక జ్ఞాపకం

అనిపించింది నా కనులకు నువ్వు నచ్చావని
జ్ఞాపకాలలో నిన్ను చూస్తూవుంటుంటే
కనిపించింది నా మనసుకు నువ్వు వచ్చావని
ఊహల్లో గతం కదిలి వెళ్తూవుంటుంటే
వినిపించేది ఎలా నా గోల నీకు
ప్ర్రేమించిన నన్ను నువ్వు దూరం చేస్తూవుంటుంటే
అయినా, నీ జ్ఞాపకాలు హాయిగా పలుకరిస్తున్నాయి
నాతో నీవు లేకున్నా నా ప్రేమ నీ వెంటుంటే.

మాదురి దీక్షిత్

మౌన సంభాషణ

వొంటరి క్షణాలు ..
యెదురుచూస్తున్న ఆలోచనలు
తోడుకోరే ఆశల దారులు ప్రక్కప్రక్కనే దొర్లుతున్నాయి
గోలచేసే పిచ్చి మనసు వెంటవెంటనే త్రుల్లి పడుతున్నది
మాట్లాడే మనిషి తోడు లేకున్నా
గుండెలోనే ఏకాంతం మూగభాషలు పలుకుతున్నది
హద్దులేని ఈ భాషను అర్థం చేసుకునేదెవరు?
తనివితీరా ఏకాంతం పంచుకునేదెవరు?
మనసు భాషకు బదులు చెప్ప వీలులేదేమో !
నీవులేని నా గొంతుకు మాట రాదేమో !

వీణాపాణి

కనులు మూసిన, కనులు తెరిచిన నడిపించు దైవము నీవేలే

కనుల ముందు కానవచ్చెడి లలిత కళల కళారూపము నీవేలే

చదువగోరిన చిట్టి చిన్నారి చెక్కిలి పలుకులు నీవేలే

విద్య నేర్చిన వినయ శీలికి విలువ నిచ్చు వీణాధారివి నీవేలే

విద్య నేర్పే పెద్ద మనిషికి చెంత నిలుచు వరదాయిని నీవేలే

ఇంపుసొంపుల కలము కట్టిన పుస్తకధారిణి నీవేలే

కవుల చెంతన కవితలల్లెడి కవిత హృదయము నీవేలే

మునుల ఎదలో ముత్యాలు పలికించు మూల దైవము నీవేలే

మూగ బ్రతుకులను ముచ్చటించు బుద్దిధాత్రివి నీవేలే

నీ నీడ జేరిన బాటసారికి వెలుగు జూపెడి దివ్య రూపము నీవేలే

భక్త కోటి పూజలందు భక్తి శ్రద్దల దివ్య ఫలము నీవేలే

ఎల్లవేళల మేము గొల్చెడి జ్ఞాన దాయిని నీవేలే

మా చదువులమ్మవు నీవేలే.

ఇది తగునా?..

చూపులతో చుట్టేసి చూపుకు అందకుండా వెళ్ళావు
నిలువుటద్దంలా కన్పించి నిలువునా నను కాల్చేసావు
నీ కలువ కన్నుల్లో కలలను దాచుకొని
నా కన్నుల్లో కలతలను రేపావెందుకు?

అందుకే అప్పుడప్పుడూ ఆలోచించాను ఆనందంగా విడిపోవాలని, కానీ
ఇంకా అందంగా అనుబందం పెంచి ఆలోచనలు రేపావు.
సాక్ష్యం లేని స్నేహంతో సమస్యలెన్నో సృష్టించావు.
ఆశలన్నీ అందించి అద్భుతాలెన్నో చేశావు.
పరువాలు పరిచి పరుగులు తీయించి పిచ్చివాడిని చేశావు.
కదిలే కాలంలో కలకాలం ఆగని కన్నీళ్ళు తెప్పించావు. ఇది నీకు తగునా?

యంగ్ అమితాబ్

తడిచిన ప్రేమ

పాల నురుగులాంటి నీ చెక్కిళ్లు తాకాలని వుంది.
నీ నవ్వుల జల్లుల్లో తడిచి ముద్దవ్వాలని వుంది.
నీ చూపుల సెగలో నా పెదవి తడి ఆరాలనివుంది.
నీ ప్రేమ అంచుల్లో ఉన్నత శిఖరాలు ఎక్కాలనివుంది.
కమ్మని నీ ప్రేమ ఒడిలో నిద్దుర పోవాలనివుంది.

ఎప్పుడో మరి?

అడుగడుగునా నా అంతరంగ అలజడుల అంతం ఎప్పుడు?

అనుభవ ఆవేదన సారంలో అర్ధం గ్రహించేదెప్పుడు?

పెరుగుతున్న దూరంలో గుండె చప్పుడు వేగం తగ్గేదెప్పుడు?

కరుగుతున్న ప్రేమలో ద్వేషం చల్లారెదెప్పుడు?

కనుపాప భావాల్లో ప్రేమ కన్నీళ్ళు ఆగేదెప్పుడు?

చేజారిన బ్రతుకుల్లో బాధల నీడలను వీడేదెప్పుడు?

నా అంతరంగ నిరంతర కవితల కడతీర్పుఎప్పుడు?

గమనం తెలియని గమ్యంలో కన్నీళ్ళ పయనం సాగేదెప్పుడు?

చెలిమి చిరునామా..

నీ జ్ఞాపకాల తలుపులు నా కన్నులను మూసేస్తుంటే
నా కవితల అల్లికల్లో నీ మనసు తెరుచుకుంటున్నది.
నా ఎదురుచూపు కన్నుల్లో నీ రూపం కరిగి పోతున్నది.
నీ ఒడిని చేరుకోవాలని నా మనసు పోరుపడుతున్నది.

జ్ఞాన జ్యోతివి నీవు..

పద్మ పరిమళ సౌరభములో
స్వరరాగ భంగిమములో
ప్రేమసుధా మధురిమలో
నిత్యశుధ్ద యోగానందములో
కోటి కాంతుల తేజస్సు నీవు.
కరుణ రస హృదయ ఉషస్సు నీవు.
ముక్తి కోరు భక్త కోటి తపస్సు నీవు.
పాప పుణ్యమెరుగు కాల ధర్మము నీవు.
పకృతి చెంత వాసంత మాధుర్యము నీవు.
నేత్రమెరుగని మహాదానంద దివ్యరూపము నీవు.
త్యాగయ్య కమనీయ సుందర భరిత కవితానంద లహరి నీవు.
జీవ జగతి కి ముక్తి ప్రదాతవు నీవు. జ్ఞాన జ్యోతివి నీవు.

ఆ రోజును ఆహ్వానిస్తున్నాను..

మాటలు, భావామృత చుక్కలు

చూపులు, అనుబందపు తొలి గొళ్లెములు

చెక్కిళ్లు, చేమంతి పూరేకులు

సన్నటి నడుము, మల్లెతీగ వంపులు

సుగుణ శీలి, ఎవరో కాదు ఆమె

నన్ను వెతికి వచ్చిన ఆనంద సిరి.

నేను వెతకబోయిన సొగసు గడుసరి.

అందంగా అక్షర భాష లో అభివర్ణించలేకున్నాను.

మళ్లీ ఆమెను చూసే రోజును ఆహ్వానిస్తున్నాను.

తీపి క(ళ)ల

నా కన్నుల్లో కదిలాడే కలవరమా...

ఈ కన్నీళ్ళ కథలెందుకు కన్నావు?

ఆశగా అభిమానం తో ఆరాదిస్తుంటే

అనుమానం తో అంత దూరం చేసావెందుకు?

కలకాలం కల్సివుండాల్సిన మనల్నిచూసి కాలం కన్నెర్ర జేస్తే

కనిపించని దూరానికి కదిలి వెళ్తావా?

కోరుకున్నంత కాలం కష్టాలను కలిగించనంటుంటే

కనికరము చూపక కరువై పోతావా?

కలలో కూడా నిన్నే చూడాలనుకున్నాను

కానీ, కలలా కన్పించి కనుమరుగై పోతావా?

కళాకారుడననైన నాపై కాస్తంత కరుణ చూపలేవా?

దూరమైన నీవు దగ్గరై నా దరి చేరలేవా?

పు స్త క ము

వెలుగు వాకిట్లో మనసు మందిరము పుస్తకము
జీవన పోరాటం లో విలువైన విద్యకు నిలయము పుస్తకము
నిట్టూర్పు నీడల మహత్తర అనుభవము పుస్తకము
వికాస జీవితాలలోని విలువైన అభిరుచులు పుస్తకము
విసుగు జీవితం లో వినోదపు వెలుగు పుస్తకము
జీవన సంస్కృతి లో సంస్కార మెరుగులు పుస్తకము
భవిత బంగారు బాటలో జ్ఞాన దీపము పుస్తకము
అస్త్ర శాస్త్ర ఆధునికతను విరజిమ్మే పూల సౌధము పుస్తకము

నీ జ్ఞాపకము

నీ జ్ఞాపకాల తలపులు నా కన్నులను మూసేస్తుంటే

నా కవితల అల్లిక లో నీ మాటలు తెరుచుకుంటున్నవి.

నా ఎదురుచూపు కన్నుల్లో నీ రూపం కరిగిపోతున్నది.

నీ ఒడి ని చేరుకోవాలని మౌనం నన్ను పలికిస్తున్నది.

చదువు

చదువు తీరిన ఓ బాలుని ఉబలాట
తన తల్లి అంతరంగ మదనం
విరబూసిన మల్లెల గుభారం
చల్లని వెన్నల్లో తెల్లని చందమామ
కొలువుతీరిన వైనం

మారే కాలంలో తీరని అనుభవం
బ్రతుకు బాటలో, పట్టు బిగువు లో
చదువాలన్న కోరిక అతి మధురం
అద్భుత హిమ శిఖరం

చక్కని చిట్టి చిన్నారి

బుడి బుడి నడకల బుజ్జాయి
బుద్దిగ బడికి వెళ్లోయి
చిల్లర తిరుగుట తగదోయి
అల్లరి చేయుట మానోయి

శారద నిన్నే పిలిచింది
చాలగ చదువగ రావయ్య
భాగ్యము నిన్నే వలచింది
బంగరు భవిత నీదయ్య

కమ్మని కథలే వింటావు
తియ్యని పాటలు పాడెదవు
పొడుపు కథలు విప్పేవు
చిక్కు లెక్కలను చేసేవు

అందరి తో కలిసుండెదవు
అన్ని పాఠములు చదివెదవు
అందలమెక్కి నిలిచెదవు
ఆణిముత్యమై వెలిగెదవు.

చిత్రం లో దాచుకున్నాను

నా కవితా లోకపు కళాసుందరి

స్వేచ్ఛా ముసుగులో దాగిన ఓ శిలాఖండమా
నా కన్నుల్లో కనిపించే అందాల రూపమా
రాత్రుల్లో నిశబ్దంలా నిలిచిపోయిన నేస్తమా
మురిపెంతో ముద్దాడే ముగ్ద మనోహరమా
నా మధుర మనోభావాల మణిహారమా..
నిదురించిన నీ కన్నుల్లో స్వప్నమై నిలిచిపోనా
వెన్నల రాత్రుల్లో చల్లని గాలిలా నీ హృదయాoతరాలలో చేరిపోనా.

పద్మప్రియ

లక్ష్మి, लक्ष्मी, Lakmi

ఆఫీసులో ఖాళీగా వుందని బోర్డు పై దీపావళి సందర్బం గా వేసాను. పలువురి అబినందనలు పొందాను. స్కేచ్చ్ చాలా బాగా వచ్చింది. ఇంకనూ ప్రతి సంధర్బం లో ఇలా చాలా బొమ్మలు వేసాను. ఉదా: గణపతి, గాంధీ, అయ్యప్ప, దుర్గ, మొదలగునవి. ఎందుకో తెలియదు ఖాళీ గా వుంటే చాలు అలా వూహాలు వచ్చి ప్రాణం పోసు కున్నాయి. కాని ఈ ఒక్కటే మిగిలి పోయింది ఫోటో గా. ఇవి వేసాక నాకు చాలా ఆనందం కలిగి త్రుప్తి పడుతుంటాను.

మదిని చేరే ఉత్తరం

కబుర్లు చెప్పే నీ కనుచూపులు
నా కన్నులో లేఖలు నింపుతుంటే
అక్షరాల ఆప్యాయతలు
ఎద అంచుల్లో చేరి ఆనందం పంచుతుంటే
మనసు మడతల్లోని నీ మదుర బావాలు
మల్లెపూల సుగంధమై పరిమళిస్తూ
ఎప్పటికైనా ఉత్తరమై నిన్నే చేరుతాను.

ఒక నాటి మాదురి దీక్షిత్

నేను గీసిన సౌందర్య రేఖా చిత్రము

మురిసిన ముచ్చట ముదిరిపోయింది

కవిత రాసాను కళా హృదయుడనై
కమ్మని కలగన్నాను కళా ప్రేమికుడనై
మౌనం తో మాట్లాడి మనసును దొచావు
ఎదలోకి వచ్చేసి గుస గుసలు పెట్టావు
మనసారా మన్నించి నా మనసందుకోవా
మురిపెంతో ముత్యమంత ముద్దిచ్చి పోవా

తెలుగు కామెడి సుధాకర్

తోడు కోరే తుంటరి

అందమైన నీ ఆడ జన్మకు
అంత లోనే ఈ అవదులేందుకు?
ఒంటరివైన నీకు ఈ తుంటరి సరి జోడు లే.
అందుకో లేనని ఆశ వదలకు
అందించగలను తోడు ఆజన్మాంతం వరకు.
మదురమైన జ్ఞాపకాలు మరిచిపోతే
మమత నై నీ మది లో కొలువు తీరగలను.

ఐశ్వర్య

సంజయ్ లీల బన్సాలి "దేవదాసు" లోని ఐశ్వర్య

కుసుమ కొమలీ నీ గానం మధురం

దివ్య భారతి

హన్డసం తరుణ్

ఆమె మాట తీపి తేనె తెట్ట.

పరిమళాలు వెదజల్లే పూల వానలో పుష్పించే ప్రతి పుష్పం నీవే కావాలి.
విరహ వేదనలో నన్ను వెంటాడే ప్రతి వాక్యం నీవే కావాలి.
అందమైన ఆకాశంలో అందం చిందే అరుణోదయం నీవే కావాలి.
కలలో కనిపిస్తూ కవ్వించే కళా మూర్తివి నీవే కావాలి.
నీ తీపి తేనె పలుకులు నాకై వొలకాలి.

ఇంతలోనే ఏదో జరిగింది...!!

గుర్తించుకున్న గుర్తులు గుర్తుకొస్తుంటే
గుండెలో ఏదో గుబులవుతున్నది.

కనిపించని నువ్వు కదిలి రానంటుంటే
కన్నుల్లో కన్నీళ్ళు కారి పోతున్నవి
అందులో నీ రూపం కనుమరుగైపోతున్నది.

కల్లో కూడా కనిపించొద్దని నువ్వంటుంటే
బ్రతుకంతా బాధతో బరువై పోతున్నది.

స్టార్ పవరు కనబటం లేదు.

నీకు **శుభాకాంక్షలు**

నా ప్రియాతి ప్రియమైన ప్రియతమా..
నా ప్రాణం లో ప్రాణమా!॥

నా ఎద గుడి లో విరబూసిన గులాబి గందమా
అందమైన ప్రేమలో ఆకర్షణీయమైన అందమా

మన సాంగత్యం వెదజల్లే మల్లెల సౌరభం
మన స్నేహత్వం సుమధుర భావ ప్రకటితం

ఇట్లు
ఫ్రేమ కు ప్రియమైన పృథ్వీ

సొగసు సోయగాల సొనాలి..

మన చిరు..

ఆ చూపుల్లో దాగుంది పృథ్వీ చిత్రం

మన పరిచయం

కరిగే కర్పూరం లా చేరిపోయావు నా మదిలోన
చెదరని జ్ఞాపకాల వల వేసావు నా హృదయాన
కన్నుల్తో వెంటాడి కల ల్లో నిలిచి పోయావు
మాటల్తో పోట్లాడి మది సైతం దోచావు
జీవన సంధ్యలో కొయిల రాగమై కూసావు
పావన ధరిత్రి పై నా కొసం వెలిసావు
కదిలే మబ్బుల్లా నువ్వలా విడి పోతుంతే
కురిసే వర్షంలా నా మది కన్నీరు పెడుతున్నది
చెక్కిల్ల పై నీ కన్నీల్లను చూసి
మది లోని ప్రేమ సాగరమై నిండుకున్నది
నా మనసు జాడ నాకే తెలియకున్నది

నీ అందం

లేత కొమ్మల చిగురులోన,
పసిడి బుగ్గల నిగురులోన,
కుసుమ కోమల సొగసు నీది
వలపు వయ్యారి వయసు నీది
మంచుముత్యపు చినుకు లోన
అందచందాల మేలి ముసుగు మెరుపు నీది.

క(ళ)లలో కవిత

సుమధుర భావ సమ్మెళనము కవిత
అలుపెరుగని అలోచనల సమాహారము కవిత
ఆలోచనా ముంగిట్లో ఉప్పొంగిన ఆనంద కెరటము కవిత
పదిలంగ గుండె పొదల్లో దాగిన భావంకుశాల వసంతము కవిత
అంతః మదనం లో భావొద్వేగాల అనుసందానము కవిత
బ్రతుకు వ్యధలో జీవన మధుర స్పూర్థి కవిత
జీవన గమ్యం లో సాగె నవనీత అనుభవము కవిత.